Dziecko relacje

Zachowanie w dzieciństwie pozwala przewidzieć przyszłe związki?

Znalezienie odpowiedniego partnera (niezależnie od płci czy orientacji seksualnej) jest ważne dla wielu z nas. I będzie ważne dla naszych dzieci. Czy na podstawie zachowania dziecka można przewidzieć to, na ile będzie mieć szansę w przyszłości na stabilny i dający satysfakcję związek? Psychologowie twierdzą, że to możliwe.

Trwające 25 lat badania psychologiczne nad związkami

Badania opublikowane w Journal of Child Psychology and Psychiatry przeprowadzili kanadyjscy psychologowie. Pod lupę wzięli 3000 dzieci  w wieku od 10 do 12 lat i obserwowali ich rozwój aż do momentu ukończenia przez badanych 35 lat.

Dzieci po dołączeniu do badania zostały zbadane pod kątem zachowania. Badacze oznaczyli następujące zachowania:

  • Problemy ze skupieniem uwagi,
  • Nadpobudliwość,
  • Zachowania buntownicze,
  • Zachowania agresywne,
  • Lękliwość,
  • Zachowania prospołeczne.

Następnie, przez 25 lat (dzięki temu, że kanadyjskie prawo podatkowe nakłada na obywateli żyjących w związku lub w małżeństwie obowiązek raportowania tego w deklaracji podatkowej) śledzono losy dzieci i to, czy nawiązały i utrzymały relacje.

Co się okazało? Zachowania w dzieciństwie a szanse na związek

  • Wśród osób, które nie znalazły partnerów od 18 do 35 roku życia, było statystycznie dużo osób, które jako dzieci wykazywały lękliwość i niepokój.
  • Wśród osób, które wcześnie się rozwiodły lub rozstały z partnerem (około 28 roku życia) i wróciły do bycia samotnymi dużo było osób, które w dzieciństwie wykazywały zachowania agresywne bądź / i buntownicze.
  • Osoby, które jako dzieci miały kłopoty z utrzymywaniem uwagi znajdowały się w obu grupach – zarówno osób, które z nikim się nie związały, jak i osób, które wcześnie się rozstały.

Warto również dodać, że znaleziono powiązanie między wczesną separacją lub brakiem związku a niskim statusem ekonomicznym. Osoby te często również nie ukończyły edukacji na wyższym poziomie.

Prospołeczne dzieci mają największe szanse na stabilne relacje w życiu dorosłym

Dzieci, które wykazywały zachowania prospołeczne, jako dorośli wchodzili w związki dość wcześnie (około 25 roku życia) i przeważnie utrzymywali te relacje (przynajmniej do wieku 35 lat, czyli zakończenia obserwacji).

Ten wniosek nie zaskakuje, ale pokazuje również, jak daleko idące konsekwencje ma zachowanie już na wczesnym etapie życia. Ignorowanie problemów dziecka, które ma deficyty uwagi, jest buntownicze, nadpobudliwe czy agresywne z nadzieją, że „to jeszcze dziecko, które z tego wyrośnie” często kończy się niepowodzeniem w edukacji, gorszą i mniej płatną pracą, większymi trudnościami w znalezieniu partnera, a kiedy to już się uda, w utrzymaniu związku.

Jeden związek nie jest lepszy niż kilka!

Badacze podkreślają, że nie zakładają, że bycie w związku i to jednorodnym, utrzymującym się przez długie lata jest receptą na szczęśliwe życie. Są osoby, które nie wchodzą w relacje i prowadzą satysfakcjonujące życie, są też osoby, które wchodzą w kilka krótszych związków w ciągu swojego życia. Jest jednak różnica między sytuacją, kiedy brak wejścia w stabilny związek jest związany z osobistym wyborem człowieka, który takiego związku nie chce, a tym, że po prostu nie może znaleźć partnera. Zdaniem badaczy, istnienie zależności między zachowaniem w dzieciństwie a szansami na długi związek jest kolejnym dowodem na to, że problemów dzieci nie można ignorować, bo mają dalekosiężne skutki dla całego ich życia.

Źródło: Behavior in childhood is associated with romantic partnering patterns in adulthood, Francis Vergunst,  Yao Zheng,  Pascale Domond I inni. 14.10.2020. , dostęp acamh.onlinelibrary.wiley.com/doi/10.1111/jcpp.13329 27.04.2021

fot.:Anna Shvets z Pexels

Możesz zajrzeć również do naszego sklepiku:
https://psychologiadziecka.org/sklep