Samouszkodzenia młodzieży cz. 1.

samouszkodzenia młodzieży

Samouszkodzenia to fizyczne obrażenia ciała, które wywołują olbrzymi niepokój u osób postronnych. Na całym świecie ludzie dokonują różnorodnych modyfikacji ciała – tatuaże, piercing czy skaryfikacje mogą mieć znaczenie symboliczne, religijne czy być elementem złożonego rytuału. Gdzie kończy się body art (kierunek w sztuce, w którym materiałem i środkiem ekspresji jest skóra artysty), a zaczyna samookaleczanie? Dr Barent W. Walsh opowiada, jak zmieniał się sposób patrzenia na tatuaże i kolczyki wśród specjalistów. Podczas konferencji naukowych, na które jeździ od wielu lat, przeprowadził eksperyment. Pokazywał slajdy ze zdjęciami osób z tatuażami i kolczykami i pytał, czy są to przykłady samookaleczeń. W latach 80. aż 80–90 proc. pytanych specjalistów uznało wymyślne tatuaże i kolczyki za samouszkodzenia. Na początku XXI wieku te same przykłady traktowane były jako przykłady samouszkodzeń tylko przez 5–10 proc. specjalistów. Tatuaże i kolczyki stały się normą. Body art jest symboliczny i uważany za działania upiększające. Samozranienia różnią się od tych modyfikacji ciała tym, że nie są społecznie akceptowane.

17-letnia Maria trafiła do szpitala psychiatrycznego po próbie samobójczej. Okazało się, że od dłuższego czasu również się samookalecza – nacina ostrymi przedmiotami skórę na nadgarstkach, ramionach i nogach. Dziewczyna nie radziła sobie z wahaniami nastroju i złości. Była jednak bardzo zmotywowana do zmiany. Podczas pobytu w szpitalu przekłuła sobie sutek za pomocą igły. Zaczęła także być bardzo niespokojna. W ranę wdała się infekcja. Jej zachowanie zostało uznane za samouszkodzenie, mimo iż dziewczyna tłumaczyła się, że jest to modne i „wszyscy tak robią”. Lekarz prowadzący wyjaśnił Marii, że profesjonalny piercing wykonany w sterylnych warunkach to nie to samo co nakłucie wykonane własnoręcznie.

W najnowszej wersji klasyfikacji Amerykańskiego Towarzystwa Psychiatrycznego DSM-5 samookaleczenia są definiowane jako nieakceptowane społecznie, celowe uszkodzenia ciała, wywołujące krwawienie, zasinienie lub ból, podejmowane w celu redukcji dyskomfortu psychicznego. Samookaleczenia rozumiane są, po pierwsze, jako jeden z objawów współwystępujących z zaburzeniami emocjonalnymi i rozwojowymi o różnej etiologii lub zaburzeniami osobowości, po drugie, traktowane są jako odrębna jednostka nozologiczna, tzw. samookaleczenia bez tendencji samobójczych (Non-Suicidal Self-Injury – NSSI), wymagająca dalszych badań. Zaproponowano w DSM-5 następujące kryteria diagnostyczne dla samookaleczeń bez tendencji samobójczych […]

Powyższy tekst jest fragmentem e-booka „Samouszkodzenia nastolatków. Zrozum, wesprzyj, pomóż…”. Premiera tej publikacji na początku grudnia w portalu PsychologiaDziecka(.)org

Zobacz e-booka: https://psychologiadziecka.org/ebooki/samouszkodzenia-nastolatkow-zrozum-wesprzyj-pomoz/

Możesz zajrzeć również do naszego sklepiku:
https://psychologiadziecka.org/sklep

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.